Z Londynem jakoś ciągle było nam nie po drodze. Nasze oczekiwania przesiąknięte były stereotypami i doświadczeniem Aberdeen – szarego, granitowego miasta na północy Szkocji. Tymczasem Londyn nas zauroczył! Energią, kolorytem, otwartością. Filigranowym zdobieniem potężnego Pałacu Westminsterskiego wyrastającego prosto z wód Tamizy, wspaniałą gotycką architekturą Opactwa Westminsterskiego czy barokową Katedrą św. Pawła. Namacalnym połączeniem historii z nowoczesnością w City of London i futurystycznym Canary Wharf. Wiosennie zielonym (w styczniu!) królewskim Greenwich Park i słynnym The Shard – najwyższym budynkiem w Londynie i w całej Wielkiej Brytanii. Jeśli wybierasz się do Londynu, to polecamy Ci ten post. Jest to plan zwiedzania Londynu na 3 dni ułożony w konkretne trasy. Zapraszamy!
Londyn na weekend – co zobaczyć w 3 dni?
Londyn to ogromne miasto. Zamieszkuje go prawie 10 mln osób czyli niemal 1/4 ludności całej Polski (dla porównania w Warszawie mieszka niecałe 2 mln osób). Co za tym idzie, powierzchnia Londynu też jest niemała, bo ok. 1600 km², a to przekłada się na 33 jednostki administracyjne (dzielnice). Historia miasta sięga najprawdopodobniej 43 r. n.e., gdy w czasie inwazji wojsk cesarza rzymskiego Klaudiusza na Brytanię, założono tu rzymską osadę. Dziś historia przenika się tu z nowoczesnością, tworząc często niesamowite plany fotograficzne. Jak się tym wszystkim nie zgubić?
Sami mocno zastanawialiśmy się, jakie miejsca odwiedzić w czasie naszego pierwszego pobytu w Londynie. Trzeba było ułożyć zgrabny plan na 3 dni, ale miejsc do odwiedzania zgromadziliśmy tak dużo, że nie sposób zobaczyć je w tydzień! Ułożyliśmy więc plan spacerów tak, by robiąc pętelkę zobaczyć możliwie dużo, ale też mieć czas na chwilę wytchnienia i lunch. Poniżej nasza propozycja z dokładną rozpiską miejsc ułożonych w kolejności zwiedzania.
Londyn – dzień 1
Początek i koniec zwiedzania – stacja metra Westminster (możesz też wysiąść na stacji Waterloo na przeciwnym brzegu Tamizy)
Big Ben i Elizabeth Tower
Polecamy Ci wysiąść na stacji metra Westminster, ponieważ gdy wyjdziesz ze stacji od razu możesz poczuć, że stoisz w samym sercu brytyjskiej historii – tuż obok Pałacu Westminsterskiego, niemal naprzeciwko słynnego Big Ben. Zaskakuje fakt, że tak naprawdę Big Ben to nazwa ogromnego dzwonu, a sama neogotycka wieża zegarowa, na której się znajduje, oficjalnie nazywa się Elizabeth Tower. Musimy przyznać, że już same detale architektury wieży robią wrażenie: misterne zdobienia, ostre łuki i złote akcenty, które świetnie kontrastują z szarością budynku parlamentu i chmur nad Londynem.
Big Ben to serce Elizabeth Tower – potężny dzwon z brązu, który waży niemal 14 t, ma średnicę 2,7 m i wysokość ponad 2 m, co czyni go jednym z największych w Wielkiej Brytanii. Jego charakterystyczne, głębokie brzmienie to zasługa uderzeń potężnego młota, który sam w sobie waży aż 200 kg i uderza w dzwon od zewnątrz. Dźwięk, który słyszysz, to nuta E, niosąca się po Londynie przy każdym wybiciu pełnej godziny, gdy wskazówki zegara wskażą „dwunastkę”.
Na wieżę Elżbiety można wejść w ramach zwiedzania – bilety w cenie 35 GBP dostępne są na stronie Parlamentu.
London Eye
Na początek, proponujemy Ci zrobić niewielkie kółko wzdłuż Tamizy. Przejdź w kierunku mostu Golden Jubilee Bridges deptakiem nad samą rzeką. Stąd roztacza się widok na South Bank, a na jego pierwszym planie znajduje się ogromne London Eye, które stało się jednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli nowoczesnego Londynu.
London Eye czyli Londyńskie Oko to najwyższe w Europie podparte koło obserwacyjne. Zabiera ono pasażerów w powolną, 30-minutową podróż, pozwalając spojrzeć na tętniącą życiem metropolię z zupełnie innej, spokojniejszej perspektywy. Przy dobrej pogodzie, gdy przeszklona kapsuła osiąga szczytową wysokość 135 metrów, roztaczający się widok 360 stopni sięga nawet 40 kilometrów, pozwalając dostrzec zamek w Windsorze. Pełny obrót koła trwa około 35 minut. Sama przejażdżka jest niezwykle płynna i stabilna, dzięki czemu bez pośpiechu można wypatrywać w dole takich miejsc, jak katedra św. Pawła, Pałac Buckingham czy wieżowce City. Dla szukających wyjątkowych wrażeń dostępna jest opcja z kieliszkiem szampana, która może zmienić zwykłe zwiedzanie w małą celebrację nad dachami miasta.
Bilety najlepiej zarezerwować online z wyprzedzeniem. Atrakcja otwarta jest codziennie z wyjątkiem Bożego Narodzenia (25 grudnia) oraz kilku tygodni na początku roku (akurat w czasie naszego pobytu w styczniu 2026 r. London Eye miało zostać otwarte 19 stycznia). Godziny otwarcia zmieniają się w zależności od pory roku, dlatego najlepiej wszelkie informacje sprawdzać na bieżąco na stronie London Eye.
Golden Jubilee Bridges
Na drugą stronę Tamizy przejdź jedną z kładek mostu Golden Jubilee Bridges, który spina brzegi Tamizy po obu stronach mostu kolejowego Hungerford. Warto tu przystanąć na chwilę, ponieważ jest to całkiem niezły punkt widokowy – London Eye i Parlament masz jak na dłoni. Golden Jubilee Bridges zostały otwarte z okazji Złotego Jubileuszu Królowej Elżbiety II i stanowią doskonały, często mniej zatłoczony skrót łączący stację Charing Cross z atrakcjami South Bank. Warto wybrać się tutaj na krótki spacer, by bez pośpiechu podziwiać panoramę rzeki i uniknąć tłumów, które zazwyczaj oblegają sąsiedni most Westminster.
National Covid Memorial Wall
Będąc po południowej stronie Tamizy przejdź w kierunku Mostu Westminsterskiego i dalej pod mostem. Po lewej stronie, na murze okalającym Szpital św. Tomasza, zobaczysz wyjątkowy mural – National Covid Memorial Wall. Ta 500-metrowa ściana pokryta jest ponad 250 tysiącami ręcznie malowanych różowych i czerwonych serc. Każde serce reprezentuje jedną osobę, która zmarła w Wielkiej Brytanii z powodu COVID-19. Mural został namalowany przez rodziny i wolontariuszy, którzy chcieli upamiętnić swoich bliskich w namacalny, widoczny sposób.
Covid Memorial Wall to miejsce pełne wzruszających detali – w sercach znajdziesz wypisane imiona, daty, rysunki dzieci, wiersze i zdjęcia, każde z nich opowiada osobistą historię straty i miłości. W listopadzie 2025 r. rząd Wielkiej Brytanii oficjalnie potwierdził, że mural zostanie utrwalony jako stały, narodowy pomnik pamięci ofiar pandemii. Warto na chwilę tu się zatrzymać – ta kolorowa, rodząca emocje ściana tuż naprzeciwko Parlamentu przemawia ciszą i sprawia, że skala ludzkiej straty staje się nagle bardzo realna. Musimy przyznać, że mural robi wrażenie…
Pałac Westminsterski
Pałac Westminsterski, gdzie znajduje się brytyjski parlament to miejsce znane ze zdjęć i telewizji, ale dopiero z perspektywy Tamizy czy z Westminster Bridge, możesz poczuć pełną skalę tego monumentalnego kompleksu. To właśnie tutaj od wieków bije polityczne serce Wielkiej Brytanii – w imponujących salach obrad zasiadają członkowie Izby Gmin i Izby Lordów, debatując nad prawami, które kształtują losy całego kraju. Cały gmach zaprojektował w XIX wieku Charles Barry w stylu neogotyckim Perpendicular, a detale zawdzięczamy geniuszowi Augustusa Pugina, który nadał wnętrzom niepowtarzalny, bogato zdobiony charakter.
Dla zwiedzających dostępne są zarówno 90-minutowe wycieczki z przewodnikiem, jak i samoobsługowe trasy z audioguide’em, które pozwalają zajrzeć do obu izb parlamentu. Jeśli trafiasz w odpowiedni dzień, możesz nawet z galerii publicznej obserwować na żywo debaty polityków. Pałac Westminsterski jest wpisany na listę UNESCO razem z pobliskim Westminster Abbey i kościołem św. Małgorzaty, tworząc zespół zabytków o wyjątkowej wartości historycznej i architektonicznej.
Więcej informacji o Pałacu Westminsterskim oraz bilety dostępne na stronie Parlamentu.
Opactwo Westminsterskie
Tuż obok Parlamentu zobaczysz wyjątkową fasadę Opactwa Westminsterskiego. Jest to jedno z tych miejsc, które sprawiają, że historia przestaje być suchym podręcznikowym opisem i zamienia się w namacalną podróż przez wieki – od 1066 r. każda koronacja angielskich i brytyjskich monarchów odbywa się właśnie tutaj. Ta gotycka świątynia ze sklepieniami, witrażami i misternie rzeźbionymi kaplicami to także królewska nekropolia – w murach opactwa spoczywają ciała 18 monarchów oraz wielu innych wielkich postaci, od poetów w słynnym Poets’ Corner po naukowców i bohaterów narodowych. Opactwo wciąż pełni funkcję czynnego kościoła anglikańskiego, więc podczas wizyty można uczestniczyć w codziennych nabożeństwach i poczuć atmosferę miejsca łączącego religię, ceremonię państwową i historię. Bilety warto rezerwować online z wyprzedzeniem na stronie opactwa. Podstawowy bilet normalny kosztuje 31 GBP.
Pałac Buckingham
Ulicą Birdcage Walk przejdź w kierunku Pałacu Buckingham. Jest to oficjalna londyńska rezydencja króla Karola III. Niestety o tej porze roku można spojrzeć na fasadę pałacu tylko przez kraty, przez większość roku pałac jest zamknięty dla zwiedzających. Latem, kiedy monarcha przebywa w Balmoral, można wejść do środka i zwiedzić 19 przepięknych komnat państwowych (State Rooms) pełnych dzieł sztuki z Royal Collection. Bilety na sezon letni warto rezerwować z wyprzedzeniem. Bilet normalny – 32 GBP (w cenie jest dostęp do sali tronowej, sal balowych oraz do galerii obrazów z Rembrandtem czy Canalettem).
Jeśli nie planujesz wchodzić do środka, możesz przyjść na zmianę warty (Changing of the Guard), która odbywa się o godz. 10:45 przed pałacem i trwa około 45 minut. Jest to jedno z najbardziej ikonicznych londyńskich widowisk z muzyką, marszem i słynnymi czerwonymi mundurami z wysokimi czapami z niedźwiedziej skóry. Najlepsze miejsce do oglądania znajdziesz przy kratach pałacu, ale musisz przyjść dość wcześnie. Warto też wiedzieć, że nie da się zobaczyć zmiany warty i zwiedzić komnat pałacu tego samego dnia przed południem – ceremonia odbywa się na dziedzińcu przed wschodnią częścią pałacu, a zwiedzanie – w jego zachodnim skrzydle.
St. James’s Park
Następnie ulicą The Mall skieruj się do St. James’s Park. Jest to najstarszy z londyńskich Parków Królewskich (Royal Parks), rozciągający się na 23 hektarach w samym sercu Londynu, tuż obok trzech pałaców: Buckingham, St. James’s i Westminsteru. Spacer po tym parku to prawdziwa uczta dla oczu (pod warunkiem, że przyjdziesz tu wcześniej niż my;-)) – z Blue Bridge, przepięknego mostu nad jeziorem, rozpościera się zapierający dech widok na Pałac Buckingham od zachodu i London Eye z Shard od wschodu, a wszystko w obramowaniu starych drzew i rozlewisk pełnych dzikich ptaków.
Jedną z największych atrakcji St. James’s Park są pelikany, które mieszkają tu od 1664 r., kiedy rosyjski ambasador podarował je królowi Karolowi II. Jeśli chcesz poczuć pełną atmosferę tego miejsca, przyjdź między godz. 14:30 a 15:00, kiedy ptaki są karmione świeżymi rybami przy Duck Island Cottage.
Park jest otwarty codziennie i jest całkowicie bezpłatny, co czyni go idealnym miejscem na moment wytchnienia po intensywnym zwiedzaniu.
Trafalgar Square
Aleją The Mall dotrzesz wprost do słynnego i jednego z najbardziej rozpoznawalnych placów świata – Trafalgar Square. Powstał on w XIX w. na miejscu dawnych królewskich stajni, a jego nazwa upamiętnia zwycięstwo admirała Nelsona w bitwie pod Trafalgarem w 1805 r. Stojąc pośrodku placu, trudno nie zatrzymać wzroku na Nelson’s Column – monumentalnej, 46-metrowej granitowej kolumnie zwieńczonej prawie 6-metrową postacią admirała.
Plac otaczają prawdziwe perły Londynu – od północy National Gallery i National Portrait Gallery, od wschodu kościół St Martin-in-the-Fields, a od południa Whitehall prowadzący prosto do Parlamentu. Co roku Trafalgar Square przyciąga około 15 milionów odwiedzających i regularnie jest sceną wielkich wydarzeń, od koncertów po obchody Nowego Roku. Według nas Trafalgar Square najlepiej odwiedzić wieczorem, gdy znajdujące się tu fontanny są podświetlone, a wokół nich zbierają się londyńczycy i turyści, tworząc niepowtarzalną, wielokulturową atmosferę współczesnego Londynu.
The National Gallery
Londyńska National Gallery to jedno z najważniejszych muzeów sztuki na świecie, z kolekcją ponad 2300 obrazów przedstawiających europejskie malarstwo od XIII do początku XX w. Największą zaletą tego miejsca jest to, że wstęp do stałej kolekcji jest całkowicie bezpłatny. W salach galerii czekają prawdziwe arcydzieła – od „Słoneczników” Van Gogha, przez „Nenufary” Moneta, po dzieła Leonarda da Vinci czy Rembrandta.
Galeria jest otwarta codziennie w godz. 10:00-18:00, a w piątki przedłuża godziny do 21:00, co daje szansę na spokojną wizytę wieczorem, kiedy tłumy turystów zazwyczaj już się rozchodzą. To idealne miejsce na wytchnienie po intensywnym zwiedzaniu centrum Londynu – tuż przy Trafalgar Square, z możliwością zobaczenia wyjątkowych arcydzieł, a to wszystko za darmo.
Sherlock Holmes Pub
Sherlock Holmes Pub przy Northumberland Street znajduje się kilka minut spacerem od Trafalgar Square. Jest to miejsce, które przenosi prosto do świata słynnego detektywa stworzonego przez Sir Arthura Conana Doyle’a. Budynek pochodzi z 1736 r. i przez lata funkcjonował jako hotel Northumberland, prawdopodobnie ten sam, który pojawił się w powieści „Pies Baskerville’ów”, zanim w 1957 r. został przerobiony na pub tematyczny. Największą jego atrakcją jest rekonstrukcja salonu z Baker Street 221B, wykonana na Festival of Britain w 1951 r., z wiktoriańskimi meblami, pamiątkami i oryginalnymi przedmiotami należącymi do ilustratora Sidney’a Pageta. To miejsce, które łączy klimat tradycyjnego londyńskiego pubu z prawdziwym muzeum poświęconym najsłynniejszemu detektywowi literatury.
Downing Street
Zanim tego dnia zakończysz zwiedzanie, wracając na stację metra Westminster, możesz jeszcze zajrzeć (dosłownie!) na Downing Street. Jest to krótka boczna uliczka odchodząca od Whitehall w sercu politycznego Londynu, która mieści pod numerem 10 biuro premiera Wielkiej Brytanii. Jest to jego oficjalna rezydencja od 1735 r., kiedy król Jerzy II podarował budynek Sir Robertowi Walpole’owi, pierwszemu premierowi w historii kraju. Charakterystyczne czarne drzwi z mosiężną cyfrą “10” to prawdopodobnie najsłynniejsze drzwi na świecie, które każdy z nas widział wiele razy w telewizji.
Dziś cała ulica jest zamknięta dla mieszkańców i turystów z powodów bezpieczeństwa i można tylko zajrzeć na nią zza bram od strony Whitehall.
W czasie naszego pobytu w Londynie nocowaliśmy w obiekcie sieci a&o hostels – a&o London Docklands Riverside. Hotel jest świetnie położony – zarówno pod względem komunikacji, jak i widoków – bezpośrednio nad Tamizą z fantastyczną panoramą futurystycznej części miasta Canary Wharf (o której piszemy na końcu postu). Do przystanków autobusowych jest dosłownie kilka minut, a do metra i kolejki – również niedaleko. Wystarczy przepłynąć na drugą stronę Tamizy bezpłatnym (dla gości hotelu) promem i po 10 min. spaceru znajdziesz się na stacji metra. Jeśli chodzi o dojazd z lotniska Heathrow – linią Elizabeth można dotrzeć tu bezpośrednio w czasie ok. 40 min.
Hotel funkcjonuje w odrestaurowanych budynkach dawnego magazynu portowego i oferuje różnorodne kategorie pokoi – dla osób podróżujących w pojedynkę, par oraz rodzin. Do tego pyszne śniadania z wyjątkowo smaczną kawą;-) No i ceny są bardzo przyzwoite, jak na Londyn. Gorąco polecamy!
Powyższy link jest linkiem afiliacyjnym. Będzie nam miło, jeśli rezerwując apartament, skorzystasz z niego – Ty zapłacisz tyle samo, a Booking.com podzieli się z nami swoją prowizją. Przeznaczymy ją na utrzymanie bloga (m.in. domena, serwer) oraz tworzenie nowych bezpłatnych treści. Z góry dziękujemy za pomoc w rozwoju bloga!
Londyn – dzień 2
Początek i koniec zwiedzania – stacja metra London Bridge (w okolice Tower Bridge możesz też dotrzeć tak, jak my, jednym z autobusów)
Tower Bridge
Tower Bridge to prawdopodobnie najbardziej rozpoznawalny symbol Londynu – wspaniała, neogotycka przeprawa z dwoma charakterystycznymi wieżami i podnoszonymi przęsłami. Most powstał w latach 1886–1894 według projektu Horace’a Jonesa i inżyniera Johna Wolfe’a Barry’ego. Dziś wciąż pełni funkcję czynnej przeprawy przez Tamizę i jest podnoszony około 800 razy w roku, by przepuścić duże statki płynące w górę rzeki – dokładny harmonogram można sprawdzić na oficjalnej stronie Tower Bridge.
Tower Bridge można zwiedzać również od środka (po zakupie biletu). Wchodzisz wówczas na wysokie kładki łączące obie wieże, gdzie znajduje się podłoga ze szkła pozwalająca spojrzeć w dół na ruch na moście i Tamizie (ok. 42 m niżej). Z kładek roztacza się panorama na obydwa brzegi Tamizy, Tower of London, wieżowiec The Shard i City, a po zejściu na dół można zwiedzić oryginalne maszynownie z wiktoriańskimi silnikami parowymi i hydraulicznymi, które do 1976 r. napędzały podnoszenie mostu. Most jest otwarty codziennie od 9:00 (lub 9:30) do 18:00, z ostatnim wejściem godzinę wcześniej. Nawet jeśli nie planujesz płatnego zwiedzania, warto przejść po moście pieszo (co jest całkowicie darmowe), by poczuć atmosferę tego arcydzieła wiktoriańskiej inżynierii, które od ponad 130 lat łączy brzegi Tamizy.
Bilety kupisz na oficjalnej stronie Tower Bridge. Bilet normalny kosztuje 16 GBP.
Krążownik HMS Belfast
HMS Belfast to legendarny krążownik z okresu II wojny światowej, zacumowany na stałe w samym sercu Londynu, tuż koło Tower Bridge, i zarządzany przez Imperial War Museum. Okręt został zwodowany w 1938 r. w stoczni Harland & Wolff – tej samej, która zbudowała Titanica – i brał udział w kluczowych operacjach: od eskortowania konwojów arktycznych do ZSRR, przez udział w zatopieniu niemieckiego pancernika Scharnhorst w grudniu 1943, aż po ostrzał plaż w Normandii 6 czerwca 1944 r.
Zwiedzając dziewięć pokładów tego pływającego miasta, wspinasz się po drabinkach, przemierzasz wąskie korytarze, zaglądasz do kabin marynarzy, sal maszynowych i na mostki. Bilety dla dorosłych kosztują ok. 26 GBP. Kupisz je na stronie Imperial War Museums. Wraz z biletem otrzymujesz audioguide, który oprowadzi Cię przez eksponaty i opowieści weteranów w wystawie Life at Sea. To jedno z najbardziej autentycznych muzeów morskich w Londynie.
Hay’s Galleria – dawny dok
Nie będziemy Was tu namawiać na zakupy w galerii handlowej, bo to indywidualna sprawa, ale sugerujemy zajrzeć choć na chwilę do Hay’s Galleria. Naszą uwagę przykuło przeszkolone zadaszenie, które skojarzyło nam się z Galerią Umberto I w Neapolu oraz instalacja artystyczna, postanowiliśmy więc tam zajrzeć. Okazuje się, że niegdyś budynki po obu stronach pasażu były magazynami, a przestrzeń pomiędzy nimi była dokiem. Wpływały do niego statki handlowe dostarczające m.in. herbatę z Indii oraz Chin.
W XVII w. była tam warzelnia, którą zakupił Aleksander Hay, od nazwiska którego pochodzi nazwa miejsca. W połowie XIX w. teren został przekształcony w zamknięty dok, dzięki czemu nabrzeże Hay’s Wharf zmieniło się w niewielki basen portowy. Dopływało tam 80% suchych produktów importowanych do Londynu z całego świata i dlatego nazywany był spiżarnią Londynu.
Podczas II wojny światowej budynki zostały dość mocno zbombardowane. W latach 80-tych XX.w teren nabrał obecnego wyglądu i został jednocześnie wpisany na listę zabytków. Wspomniana instalacja artystyczna to „The Navigators”, której autorem jest londyński artysta David Kemp. Przedstawia ona statek, co stanowi nawiązanie do historii tego miejsca (Uwaga! Znika ona na okres Świąt Bożego Narodzenia).
The Shard
The Shard to najbardziej charakterystyczny punkt londyńskiego skyline’u – oszklony, 95-piętrowy wieżowiec, który wznosi się na 306 m i jest najwyższym budynkiem w Wielkiej Brytanii oraz siódmym w Europie! Budynek został oddany do użytku w 2012 r. i pełni funkcję “pionowego miasta” – mieści biura klasy premium, ekskluzywne apartamenty, pięciogwiazdkowy hotel oraz kilka nagradzanych restauracji na górnych piętrach. Główną atrakcją dla odwiedzających jest platforma widokowa The View from The Shard na poziomach 68, 69 i 72, z której roztacza się panorama 360 stopni na całe miasto, sięgająca w pogodny dzień niemal 6o km. Najlepiej kupować bilety online z wyprzedzeniem, co pozwala uniknąć kolejek i wybrać konkretny slot czasowy – po wejściu błyskawiczne windy wyniosą Cię na szczyt w zaledwie kilkadziesiąt sekund, a na poziomie 72 czeka otwarta platforma widokowa Skydeck z niesamowitym widokiem na Tower Bridge, Big Ben, katedrę św. Pawła i całą Tamizę.
Bilety – w cenie od 19 GBP – kupisz na stronie The Shard.
Katedra św. Pawła
By dotrzeć do Katedry św. Pawła, musisz przejść na drugą stronę Tamizy mostem Southwark Bridge i skierować się na zachód ulicą Cannon (!) Street.
Katedra św. Pawła to arcydzieło architektury angielskiego baroku zaprojektowane przez Sir Christophera Wrena i ukończone w 1710 r., po wielkim pożarze Londynu, który w 1666 r. strawił średniowieczną katedrę stojącą wcześniej na wzgórzu Ludgate Hill. Charakterystyczna kopuła, która od ponad trzech stuleci dominuje w panoramie City of London, przypomina bazylikę św. Piotra w Rzymie. Kopuła wznosi się na 111 m i jest jedną z największych kopuł katedralnych na świecie.
Katedra św. Pawła uznawana jest za żywy symbol przetrwania Londynu – przetrwała nie tylko wielki pożar, ale też bombardowania podczas II wojny światowej. To wtedy słynne zdjęcie kopuły otoczonej dymem stało się ikoną brytyjskiej odporności. Katedra była sceną wielu wielkich wydarzeń narodowych, w tym ślubu księcia Karola i lady Diany Spencer w 1981 roku oraz pogrzebów Winstona Churchilla i Margaret Thatcher.
Wejście do środka (bilety dla dorosłych kosztują około 26 GBP) otwiera dostęp do bogato zdobionych wnętrz, krypt z grobami bohaterów narodowych oraz trzech galerii, z których najsłynniejsza to Whispering Gallery – galeria szeptów, gdzie akustyka pozwala usłyszeć szept z drugiego końca kopuły. Katedra jest otwarta dla zwiedzających od poniedziałku do soboty (8:30-16:30, w środy od 10:00), a w niedziele funkcjonuje wyłącznie jako miejsce kultu z mszami i nabożeństwami.
Bank of England
Spacerując po City of London znaleźliśmy mnóstwo ciekawych plenerów fotograficznych, w tym tych łączących historię z nowoczesnością. Takim wymownym miejscem jest, według nas, Threadneedle Street, gdzie z zabytkowego budynku Bank of Englad dosłownie wyrastają strzeliste drapacze chmur. Zanim jednak pójdziesz dalej w ich kierunku, zatrzymaj się na chwilę przy budynku banku.
Bank of England to siedziba brytyjskiego banku centralnego działającego nieprzerwanie od 1694 r., odpowiedzialna za emisję banknotów, kontrolę stóp procentowych oraz zarządzanie rezerwami złota Zjednoczonego Królestwa. Budynek, znany jako “Old Lady of Threadneedle Street” – przezwisko pochodzące z satyrycznej karykatury Jamesa Gillraya z 1797 r. – stoi w obecnej lokalizacji od 1734 r., ale został gruntownie przebudowany w latach 30. XX w. To jedno z tych miejsc w londyńskim City, które przypomina, że stoisz w sercu globalnych finansów – skrzyżowanie przed bankiem, znane jako Bank Junction, to punkt, gdzie krzyżują się drogi do Royal Exchange oraz głównych arterii finansowej dzielnicy.
The Garden at 120
10 min. spaceru po Lombard Street i Fenchurch Street I znajdziesz się przy budynku Fen Court, gdzie znajduje się największa publiczna przestrzeń na dachu londyńskiego City – i, co najlepsze, wstęp jest bezpłatny i bez rezerwacji. Jest to świetna alternatywa dla zlokalizowanego tuż obok popularnego i zatłoczonego ogrodu Sky Garden.
Zaprojektowany przez niemieckich architektów krajobrazu Latz+Partner, ogród rozpościera się na powierzchni prawie 280 metrów kwadratowych i jest domem dla 85 włoskich wisterii, ponad 30 drzew owocowych, które tworzą relaksującą atmosferę pośród wieżowców finansowego centrum. Z tarasu The Garden at 120 dostrzeżesz wszystkie ikony City – od wieżowca Gherkin i Tower Bridge po The Shard i katedrę św. Pawła – w otoczeniu zieleni i spokoju.
Miejsce jest otwarte od poniedziałku do piątku od 10:00 do 21:00, a w weekendy od 10:00 do 17:00, przy czym wejście prowadzi przez Hogarth Court i wymaga przejścia przez kontrolę bezpieczeństwa jak na lotnisku.
Twierdza Tower of London
Gdy już nacieszysz oczy panoramą Londynu, skieruj się do Tamizy i do Tower Bridge. Po drodze znajduje się Tower of London – twierdza założona w 1066 r. przez Wilhelma Zdobywcę tuż po podboju normańskim. Jej centralny element – masywna Biała Wieża – została ukończona w 1078 r. i do dziś góruje nad brzegiem Tamizy. Przez wieki twierdza pełniła przeróżne funkcje: od królewskiej rezydencji i skarbca, przez więzienie, aż po miejsce egzekucji i mennicę królewską.
Dziś zarządzana przez Historic Royal Palaces, jest domem dla brytyjskich klejnotów koronnych, które możesz podziwiać w Jewel House – kolekcji przepięknych koron, berła i insygniów używanych podczas koronacji, w tym słynnej Korony Imperium Brytyjskiego z jej 2800 diamentami. Twierdza słynie także z legend o kruczych strażnikach – tradycja głosi, że jeśli przynajmniej sześć kruków opuści Tower, forteca upadnie, a królestwo spotka wielkie nieszczęście, dlatego wciąż dba o co najmniej siedem ptaków przebywających na terenie zamku.
Bilety dla dorosłych kosztują ok. 35,80 GBP i oczywiście warto je rezerwować online z wyprzedzeniem na stronie Historic Royal Palace. Można też załapać się na darmową wycieczkę prowadzoną przez Yeoman Warders (Beefeaters) – strażników w charakterystycznych czerwono-granatowych uniformach, którzy opowiadają historie o zdradach, egzekucjach i tajemnicach ukrytych w murach tej tysiącletniej twierdzy. Takie wycieczki startują spod głównego wejścia co około 30 minut, ale tylko do godz. 14:30.
Londyn – dzień 3:
Greenwich
Ponieważ nasz samolot odlatywał w godzinach późno popołudniowych, na pierwszą połowę ostatniego dnia w Londynie, wybraliśmy Greenwich. Z powodzeniem można tutaj spędzić cały dzień, ale kilka godzin wystarczy, by pospacerować i zobaczyć najważniejsze atrakcje tej historycznej dzielnicy nad Tamizą, wpisanej na listę UNESCO. To tutaj spotykają się wschodnia i zachodnia półkula świata, co stanowi nie lada gratkę dla turystów.
Greenwich jest dobrze skomunikowane z resztą Londynu. Można dopłynąć tu malowniczym rejsem rzecznym Uber Boat z Westminster (około 45 minut) lub Tower Bridge (20 minut), dotrzeć kolejką DLR (Docklands Light Railway – zautomatyzowany system kolei nadziemnej, bez maszynisty) lub autobusem (jak my).
Spacer rozpocznij od zobaczenia Cutty Sark – wspaniałego, XIX-wiecznego klipera herbacjanego, na którego pokładach możesz poczuć atmosferę dawnych żeglarskich wypraw do Chin i Australii. Następnie przejdź przez Greenwich Park do Royal Observatory Greenwich, gdzie możesz stanąć na słynnej linii południka zerowego, jednocześnie mając jedną nogę na wschodniej, a drugą na zachodniej półkuli. Z Greenwich Park, szczególnie z tarasu przed Royal Observatory, roztacza się jeden z najpiękniejszych widoków na Londyn – Queen’s House, wieże Old Royal Naval College i wieżowce Canary Wharf układają się w idealną panoramę.
W Greenwich zachwyca nie tylko panorama Londynu, ale również sam park. Jest on pełen starych drzew o niesamowitych formach i kształtach, a w dalszej części wydzielono specjalny obszar zwany The Wilderness, gdzie mieszkają jelenie. Nie łatwo jest je spotkać, ale warto przejść w kierunku tej części parku, by podziwiać przepiękny (nawet w styczniu!) Ogród Kwiatowy.
Jeśli masz jeszcze wystarczającą ilość czasu, możesz zajrzeć do National Maritime Museum – największego muzeum morskiego na świecie z bezpłatnym wstępem do stałych kolekcji – oraz do eleganckiego Queen’s House, pałacu pełnego dzieł sztuki. Nie przegap także Old Royal Naval College z zapierającą dech w piersiach Painted Hall, nazywaną brytyjską Kaplicą Sykstyńską – monumentalnym, barokowym freskiem z XVIII w.
Zarówno do Cutty Shark, Royal Observatory, jak i do Painted Hall wstęp jest płatny, Jeżeli chcesz zobaczyć Cutty Shark oraz Royal Observatory warto kupić Royal Museums Greenwich Day Pass, który daje dostęp do tych atrakcji z prawie 20% zniżką w porównaniu do osobnych biletów. Bilety oraz Greenwich Day Pass kupisz na stronie Royal Museum Greenwich.
Canary Wharf
Jeśli spędzasz w Londynie pełne 3 dni, lub tak, jak my mieszkasz w okolicy Canary Wharf, warto pospacerować po tym futurystycznym kompleksie rodem z filmu pt. „Blade Runner”.
Canary Wharf to futurystyczna dzielnica biznesowa na wschodzie Londynu, zbudowana na miejscu dawnych doków West India Docks i tworząca wraz z City of London i West End jedno z najważniejszych centrów finansowych świata. Charakterystyczne wieżowce z lśniącego szkła i stali – w tym kultowy One Canada Square, który przez lata był najwyższym budynkiem w Wielkiej Brytanii – górują nad dzielnicą i tworzą panoramę jak z filmu science fiction. Dojazd jest niezwykle łatwy: z centrum Londynu – metrem Jubilee Line (z Westminster to około 20 minut) Elizabeth Line, czy DLR-em z Monument czy Tower Gateway.
Canary Wharf to nie tylko biurowce – znajdziesz tu pięć połączonych galerii handlowych (Canada Place, Cabot Place, Jubilee Place, Crossrail Place i Churchill Place) z ponad 300 sklepami, restauracjami i barami, od luksusowych marek jak Tiffany & Co. po popularne sieciówki. Warto przyjechać wieczorem, gdy nowoczesna architektura rozbłyska w światłach, a nabrzeża przy dokach zamieniają się w klimatyczną promenadę z widokiem na O2 Arena po drugiej stronie Tamizy. To także doskonała baza wypadowa do Greenwich – dojazd DLR-em zajmuje stąd kilka minut, a spacer wzdłuż Thames Path łączy obie dzielnice malowniczą trasą nad rzeką.
Planujesz podróż?
- Jeśli szukasz informacji o innych ciekawych miejscach w Wielkiej Brytanii, zajrzyj do zakładki Wielka Brytania. Znajdziesz tam m.in. posty z naszej podróży do Szkocji.
- A może zastanawiasz się, które z miast wybrać na city break? Przeczytaj m.in. o Neapolu, Madrycie, Porto oraz o Oslo i Trondheim. Możesz też zacząć od postu: City Break w Europie | 7 pomysłów na weekend bez paszportu
- Jeśli podobają Ci się nasze posty, zapraszamy do polubienia strony Aktywnych w podróży na Facebooku oraz do śledzenia naszego profilu na Instagramie,
- Będzie nam również miło, jeśli udostępnisz ten post swoim znajomym. Możesz również zostawić komentarz pod wpisem.
Jeśli spodobał Ci się post, możesz nas wesprzeć stawiając nam wirtualną kawę. Tym sposobem wspierasz naszą twórczość.
Dodatkowo, stawiając nam kawę, masz teraz możliwość odebrania za darmo 45 dni dostępu do bogatej biblioteki audiobooków BookBeat!
